دوازدهمین همایش ملی بهداشت محیط ایران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده بهداشت، آبان ماه 1388
بهروز اكبري 1 ربابه موسوي 2
1-عضو كميتة علمي مشورتي فراوردههاي نانوپزشكي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي استاديار مركز تحقيقات آزمايشگاهي غذا و دارو (FDLRC)
2- مدير پروژه و تحليلگر ارشد انديشگاه نانوفناوري وزارت بهداشت
چكيده
فناوري نانو، توانمندي توليد مواد، ابزارها و سيستم هاي جديد با در دست گرفتن كنترل در سطوح اتمي و ملكولي و استفاده از خواص ويژة آن سطوح است كه در حوزه هاي مختلفي اعم از غذ ا، دارو و تشخيص پزشكي كاربرد دارد . در آيندهاي نزديك درصد بالايي از بازارهاي جهاني محصولات مختلف متكي برنانوفناوري خواهد بود . به همين دليل دولت ها و شركت هاي بزرگ و كوچك به دنبال كسب جايگاهي براي خود در اين بازارها هستند . فعاليت هاي علمي و پژوهشي فناوري نانو در عرصه بهداشت محيط توانسته با به توليد رساندن جاذب هاي نانومتري كه سطح فوق العاده اي را در اختيار قرار مي دهند در حذف آلاينده هاي محيط زيست سهم مؤثري داشته باشند . از خصلت انتخابگري فيلترهاي نانو نيز در حذف گونه هاي مضر در حضور گونه هاي مفيد مشابه استفاده شده است كه به عنوان نمونه مي توان به رفع آلودگي هوا در محيط هاي بسته از نظر حذف منواكسيد كربن در حضور دي اكسيد كربن اشاره كرد . روند سرمايه گذاري ها و آمارهاي بكارگيري نانومواد نيز حاكي از كاهش 10 درصدي مصرف انرژي در دهه اول قرن حاضر است كه ارزش اين مقدار انرژي ده ميليارد دلار برآورد شده است . بدنبال مصرف كمتر انرژي و كاهش شيب مصرف سوخت هاي فسيلي شاهد كاهش آلودگي هاي محيطي خواهيم بود . با گسترده تر شدن روند مصرف نانو مواد در رفع آلودگي هاي آب، خاك، هوا و تصفية آب، فاضلاب و پساب هاي صنعتي شاهد روند رو به گسترش وارد شدن نانو مواد به محيط زيست هستيم كه تدوين استانداردها و ضوابط فني و بهداشتي مربوطه ضروري است.
