گام محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد در تجویز مخاطی واکسن هپاتیت ‏B
تاریخ خبر : 1392/02/08 تعداد بازدید : 4755 موضوع خبر : اخبار نانوپزشکی داخلی

محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با همکاری کارشناسان مرکز تحقیقات دارویی لایدن/آمستردام و انستیتو واکسن ‏هلند، به نانوذرات پلیمری حاوی واکسن هپاتیت ‏B‏ دست یافته اند که در صورت انجام مطالعات بالینی و تایید نتایج در ‏انسان، گامی به سمت تجویز مخاطی واکسن‌ها و حذف تزریق برداشته خواهد شد.

بسیاری از واکسن‌های معمول از طریق تزریق داخل عضلانی یا زیرپوستی استفاده میشوند. ‏اگرچه این واکسیناسیون پاسخ ایمنی قوی و مقاوم سیستم را در پی دارد، اما به دلیل اشکالاتی در ارتباط با تجویز تزریقی ‏مانند درد پس از تزریق و عدم ایمنی مخاطی، محققان به دنبال توسعه راهبرد‌های غیرتهاجمی ایمن‌سازی هستند. از ‏این رو، روش‌های ایمن‌سازی مخاطی، به ویژه تجویز از راه بینی از اهمیت خاصی برخوردار شده است.

محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با همکاری کارشناسان مرکز تحقیقات دارویی لایدن/آمستردام و انستیتو واکسن ‏هلند، به نانوذرات پلیمری حاوی واکسن هپاتیت ‏B‏ دست یافته اند که در صورت انجام مطالعات بالینی و تایید نتایج در ‏انسان، گامی به سمت تجویز مخاطی واکسن‌ها و حذف تزریق برداشته خواهد شد. نانوذرات استفاده شده در این تحقیقات، ‏کیتوزان و تری متیل کیتوزان است که روش تولید آن ساده بوده و در صنایع دارویی و تولید واکسن کابرد دارد. این ‏واکسن میتواند برای پیشگیری از ابتلا به بیماری هپاتیت ‏B‏ به کار رود.‏

این ین تحقیق به سرپرستی دکتر محسن تفقدی،‌ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با هدف ما تهیه یک سامانه نانوذره به عنوان حامل/ادجوانت برای افزایش پاسخ ایمنی علیه آنتی ‏ژن‌های سطحی ویروس هپاتیت ‏B‏ صورت گرفت تا با محصور کردن آنتی ژن درون نانوذرات پلیمری علاوه‌بر برهمکنش ‏بهتر آنتی ژن با سیستم ایمنی، از آنتی ژن در محیط مخاط بینی محافظت می‌شود و علاوه‌بر آن به دلیل خاصیت مخاط ‏چسبی آن، زمان حضور نانوذره در حفره بینی نیز افزایش یابد.‏

نتایج به دست آمده حاکی از اثربخشی مناسب این نانوذرات در افزایش پاسخ ایمنی و ‏مخاطی بود. پاسخ ایمنی ایجاد شده، بیشتر از نوع ایمنی سلولی بود، که در مقابله با اغلب بیماری‌های ویروسی مهم‌تراز ‏ایمنی هومورال است. نانوذرات تهیه شده در تجویز تزریقی نیز اثر ادجوانتی بالایی نشان دادند به گونه‌ای که از ادجوانت ‏مورد مصرف فعلی در بسیاری از واکسن‌ها (آلوم) پاسخ ایمنی بالاتری ایجاد نمود. همچنین نانوذرات کیتوزان و تری متیل ‏کیتوزان در شرایط ‏pH یکسان، پاسخ‌های ایمنی تقریبا برابری نشان دادند. تونیسیته حامل نانوذرات در هنگام تجویز ‏از راه بینی اثر معنی داری در پاسخ ایمنی ایجاد شده نداشت.‏

روش تولید بسیار ساده بوده و قابلیت تولید در مقیاس بالا و ایجاد پاسخ ایمنی مخاطی و سیستمیک پس از تجویز از ‏راه بینی از ویژگیهای بارز این نانوذرات است. ضمن اینکه در صورت تکمیل این مطالعه با مطالعات بالینی و تایید نتایج در ‏انسان، گامی به سمت تجویز مخاطی واکسن‌ها و حذف تزریق برداشته خواهد شد. همچنین با ایجاد آنتی بادی‌های ‏محافظتی در ترشحات مخاطی، محافظت موثرتری علیه بیماری‌های وارده از راه مخاط ایجاد خواهد شد.‏

نتایج این کار تحقیقاتی در مجله ‏Vaccine‏ (جلد 30، شماره 36، ماه آگوست سال 2012) منتشر شده است. ‏

http://irannano.org/nano/index.php?ctrl=news&actn=news_view&id=42175&lang=1

متن نظر